το φιλελεύθερο γελάδι

Υπάρχουν κάποιοι που φοβούνται την ανάπτυξη και την πιο ομοιόμορφη κατανομή του πλούτου; Σύμφωνα με το παρακάτω άρθρο της Καθημερινής, ναι.

Ποιοί είναι όμως αυτοί που μιλάνε περισσότερο για την επικινδυνότητα της νέας τάξης πραγμάτων; Αλλά παρόλα αυτά επιμένουν πως οι πολιτικές τους θα είναι ωφέλιμες; Ωφέλιμες για ποιον και με ποιον τρόπο τελικά αν δεν θέλουν όλα αυτά τα οποία συνεπαγέται η ανάπτυξη και μοιάζουν με βουνό απροσπέλαστο όταν τα παραθέτει κανείς με τον τρόπο που τα δίνει ο παρακάτω δημοσιογράφος;

Τεράστιες οι επιπτώσεις από την αύξηση της μεσαίας τάξης

Μου άρεσε αυτό το ποστ στο Oxygono blog: Η ελπίδα του αύριο, τα παιδιά του δημοτικού.Συμφωνώ σχεδόν σε όλα!

Και το συμπέρασμά μου θα το έγραφα ως εξής: τα παιδία του δημοτικού (ίσως και του γυμνασίου) σήμερα ζουν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στο internet. Και αυτό μας δημιουργεί ελπίδες ότι δεν θα αποκτήσουν την νοοτροπία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία - την νοοτροπία που μας κρατά, ιδίως σε ορισμένους τομείς, δεμένους στη μετριότητα.

Οι νέες γενιές μαθαίνουν να δημιουργούν ομάδες σε εθελοντική βάση και να συνυπάρχουν σε κοινότητες που στηρίζονται σε κάποιες αξίες. Είτε μιλάμε για fora , είτε για ομάδες στο Counterstrike και στο WOW. Και συμπληρώνοντας (αν όχι αντικαθιστώντας) τα παιδιά της γειτονιάς που παίζουν μπάλα, οι ομάδες αυτές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός παιδιού ή εφήβου. Αισθάνεται έτσι την ένταξη σε μια κοινότητα και διδάσκεται στην πράξη τον σεβασμό στους συμπαίκτες, την υπεράσπιση της ομάδας, κ.τ.λ.

Αναπτύσσεται εκ των πραγμάτων και ένας σεβασμός σε εκείνους που γνωρίζουν πολλά για το Internet. Οι “geeks” - σε αντίθεση με τους μαθητές που γνωρίζουν περισσότερα - απολαμβάνουν την εκτίμηση των περισσοτέρων χρηστών του διαδικτύου!

Η γενιά αυτή είναι μια γενιά που ξέρει να μιλά και να γράφει αγγλικά (ίσως με περίεργους όρους…), αλλά όχι να απομνημονεύει λεξιλόγιο ή γραμματική. Ακόμη, είναι μια γενιά που γνωρίζει να σέβεται τους ανθρώπους που ζουν σε άλλες χώρες. Τα παιδιά που έχουν φίλους από το εξωτερικό θα δυσκολευτούν να δεχτούν τα στερεότυπα που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες γενιές για τους ξένους.

Είναι τέλος και ίσως σημαντικότερο από όλα μια γενιά που γνωρίζει ότι … δεν γνωρίζει, αλλά ότι μπορεί να μάθει! Είναι τα παιδιά που έχουν διαβάσει αντίθετες απόψεις, διαφορετικά άρθρα, αντιφατικές πηγές. Που δεν βασίζεται σε μια ομογενή πληροφόρηση - τύπου τηλεόρασης - αλλά γνωρίζει ότι για κάθε θέμα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και εκεί απαιτείται η κριτική σκέψη για την απόρριψη ή όχι των εισερχόμενων πληροφοριων.

Αυτή τη γενιά στον πραγματικό κόσμο δέχεται ενδεχομένως την χειρότερη εκπαίδευση της Ευρωπαικής Ένωσης, ζει σε ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον και έχει περιορισμένες ευκαιρίες για γνώση μέσα από το σχολείο. Παράλληλα ζει σε έναν “επίπεδο” (κατά Thomas Friedman) εικονικό κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες. Και οι εμπειρίες που αποκομίζει από εκεί είναι πολύ πιο σημαντικές από πολλές ώρες στα θρανία. Γιαυτό μπορεί να είναι η γενιά που θα απελευθερώσει την χώρα οριστικά από την μιζέρια.

Αντιγράφω αυτούσιο το κείμενο από την σελίδα του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης γιατί δεν θέλω να αλλάξω τίποτα.

Ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης χαιρετίζει τις “έμμεσες” προσπάθειες του ΛΑ.Ο.Σ. για την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Με χαρά διαπιστώσαμε πως το πάθος για την άρνηση στράτευσης είναι δυνατότερο από όλα τα ιδεολογικά ρεύματα.

Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, Κώστας Αϊβαλιώτης, κατάφερε στα 39 του να μην έχει πάει στρατό! Εδώ η υποκρισία σπάει κόκαλα. Ο Κώστας Αϊβαλιώτης ως υποψήφιος με το ΛΑ.Ο.Σ. έχτισε το προφίλ του χάρη στον εθνικισμό, λαμβάνοντας ψήφους με το επιχείρημα “πόσο καλό πράγμα είναι ο στρατός”.

Αυτή η ενσυνείδητη εκδήλωση φανατισμού ΥΠΕΡ του στρατού καταρρέει έμπρακτα μετά τις αποκαλύψεις, και ξεσκεπάζεται η υποκρισία.

Του στέλνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας και αν χρειαστεί οποιαδήποτε συμβουλή ή στήριξη στην προσπάθειά του αυτή, τον παροτρύνουμε να μην διστάσει να επικοινωνήσει με το Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης…

Το έντυπο ενημερωτικό υλικό μας καθώς και οι συμβουλές από παλαιότερους αντιρρησίες θα είναι στην διάθεσή του. Υπενθυμίζουμε πως ακόμη ο νόμος του επιτρέπει το δικαίωμα να εκφράσει την συνειδητή αντίρρησή του δημόσια και να επιλέξει την εναλλακτική υπηρεσία.

Θα αποτελέσει έτσι τον πρώτο ιδεολογικό αντιρρησία μετά την ανάληψη εξουσίας από τη Ν.Δ., αφού η επιτροπή ελέγχου συνείδησης έχει απορρίψει όλα τα αιτήματα μέχρι σήμερα, καταργώντας στην ουσία το νόμο και το δικαίωμα αυτό.

Δεν χρειάζεται να είσαι βουλευτής για να αρνηθείς το στρατό!

Υ.Γ. Απαιτούμε τον άμεσο και παράτυπο αναδιορισμό του ως μονίμου υπαλλήλου στο διοικητικό τμήμα του «Αττικού Νοσοκομείου» στο οποίο προσπάθησε να διοριστεί το 2005.

Θα θυμόμαστε όλοι ότι πριν λίγα χρόνια μια δανέζικη εφημερίδα δημοσίευσε σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ τα οποία δημιούργησαν σάλο στο μουσουλμανικό κόσμο και προκάλεσαν πολλές συζητήσεις στη Δύση. Ποια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι σε απόψεις που προκαλούν; Τι κάνουμε όταν κάποιος διατυπώνει μια θέση που προσβάλλει ή θίγει αυτό που είναι αποδεκτό για τους περισσότερους ανθρώπους (ή για μια μεγάλη μερίδα τους);

Σήμερα το θέμα επανέρχεται αλλά με κάποιο επιπλέον twist: ο James Watson, τιμημένος με Νόμπελ για τις πρωτοποριακές του μελέτες στο DNA, τιμωρείται με διακοπή συνεργασίας από το εργαστήριο στο οποίο εργάζεται διότι διατύπωσε προκλητικές απόψεις για τη μαύρη φυλή. Αυτό που κάνει τη διαφορά σε σχέση με την περίπτωση των σκίτσων είναι ότι αυτή τη φορά οι απόψεις είναι πειραματικά ελέγξιμες - και άρα μπορεί να είναι με κάποια βεβαιότητα ορθές. Παραθέτω το επίμαχο απόσπασμα από τους Sunday Times.

[Watson] says that he is “inherently gloomy about the prospect of Africa” because “all our social policies are based on the fact that their intelligence is the same as ours – whereas all the testing says not really”, and I know that this “hot potato” is going to be difficult to address. His hope is that everyone is equal, but he counters that “people who have to deal with black employees find this not true”. He says that you should not discriminate on the basis of colour, because “there are many people of colour who are very talented, but don’t promote them when they haven’t succeeded at the lower level”. He writes that “there is no firm reason to anticipate that the intellectual capacities of peoples geographically separated in their evolution should prove to have evolved identically. Our wanting to reserve equal powers of reason as some universal heritage of humanity will not be enough to make it so”.

Το θέμα που έχουμε στην περίπτωση του Watson δεν είναι απλά αν ο Χ μπορεί να εκφράσει την Υ ενοχλητική άποψη επειδή έτσι του κάπνισε: το θέμα περιλαμβάνει και το τι γίνεται αν αυτή η άποψη είναι σωστή.

Νομίζω πως πρόκειται για ένα παράδειγμα που αναδεικνύει τη σημασία της ελευθερίας του λόγου αλλά και το πρόβλημα του πώς την αντιμετωπίζουμε. Αν στην περίπτωση των σκίτσων δεν υπήρχε κάποιο φανερό κέρδος από το ‘να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του σκιτσογράφου να σατιρίζει έστω και αν βρίσκουμε τη σάτιρά του προκλητική’, στην περίπτωση του Watson τίθενται τα ερωτήματα (1) αν ο άνθρωπος μπορεί να εκφράζει απόψεις που ενοχλούν (2) αν έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε την άποψή του με επιχειρήματα (προσέξτε ότι ο Watson μιλάει για `testing’ οπότε οι απόψεις του μπορούν να ελεγχθούν) και (3) αν βρούμε ότι αυτός έχει δίκιο τι κάνουμε;

Η γνώμη μου είναι ότι η ελευθερία του λόγου είναι ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτισμού μας και το να μάθουμε να εγκαταλείπουμε την πολιτική ορθότητα προς χάρη της αλήθειας μπορεί να μας κάνει ακόμα πιο πολιτισμένους. Θα χρειαστεί πολλή δουλειά όμως για να το καταφέρουμε.

Καλά, μας κοροϊδεύουν; Μετά από τις συζητήσεις για το πόσο καλά πηγαίνει η οικονομία μας και την άνοδο του ΑΕΠ, τώρα συζητιέται η άνοδος του ΦΠΑ. Προς το παρόν είναι μόνο φήμες, αλλά για ποιο πράγμα προσπαθούν να μας πείσουν;

Δύο πράγματα σχετικά με την θρησκεία για σήμερα!

Η πιο ανόητη απάντηση η οποία δόθηκε ποτέ σε έναν πατέρα ο οποίος προσπαθεί να κρατήσει την κόρη του μακριά από τις επιρροές της θρησκείας χωρίς η μικρή να σοκάρεται.

 My Christian daughter says I’m going to hell

Και η προωτοβουλία του Simon Davis για να την απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία.

Απαλλαγή απο το μάθημα των θρησκευτικών